پروشا مرادی تحصیلات خود را در رشته روانشناسی بالینی آغاز کرد و پس از دریافت مدرک کارشناسی، دوره کارشناسیارشد روانشناسی بالینی را در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با معدل ۱۹/۰۸ و عنوان «استعداد درخشان» به پایان رساند. وی هماکنون کاندیدای دکتری روانشناسی بالینی در دانشگاه علوم پزشکی ایران است و در بیمارستانها و مراکز درمانی وابسته به دانشگاه به ارزیابی، مداخله و رواندرمانی بزرگسالان مشغول است.
مرادی سابقه فعالیت بهعنوان دستیار در دو طرح کشوری سلامت روان و همکاری بهعنوان استاد مدعو در دانشگاهها و مؤسسات آموزشی مختلف را دارد. علاوه بر درمان فردی، بهعنوان زوجدرمانگر نیز فعالیت میکند و در حوزه آموزش بالینی، مدرس و سوپروایزر درمانگران و کارآموزان روانشناسی است.
از سال ۱۴۰۰ تاکنون بهصورت منظم در آموزشها، سمینارها و سوپرویژن هفتگی با دکتر خوزه لوئیس والس (روانکاو عضو IPA) شرکت میکند؛ این مسیر شامل کار بالینی، مطالعه نظری و تحلیل مورد بوده است. همچنین در کارگاههای تخصصی متعدد در ایران و بهصورت آنلاین با اساتید بینالمللی حضور داشته و هماکنون در دوره آموزش لکان با Espace Analytique شرکت دارد.
در حوزه پژوهش، تاکنون چندین مقاله داوریشده در زمینه سالمندی، کارکردهای شناختی و سلامت روان منتشر کرده و نویسنده فصل «اختلالات خوردن در ایران» در کتاب منتشرشده توسط انتشارات Springer است. او همچنین در ترجمه کتاب «درمان شناختیـتحلیلی» (نشر ارجمند) مشارکت داشته است.
علایق حرفهای او شامل روانکاوی معاصر، فرایند انتقال و انتقال متقابل، تروما، اختلالات شخصیت، پویایی رابطه درمانی، زوجدرمانی، نظریه دلبستگی و پیوند میان نظریه روانکاوی و عمل بالینی است.